şuraya uzun uzun yazasım var. kanser süreci, tek başıma ameliyatlar, tedaviler…
şuraya uzun uzun yazasım var. kanser süreci, tek başıma ameliyatlar, tedaviler... sonrasındaki psikolojik çöküntü. avuç avuç antipsikotikler. ailemin bile benden umudu kesişi. 7.5 sene sonra yalnız yaşadıktan sonra zorunlu aile evine dönüş. işsizlik. gelen 37 kg. fazla kilolarım yüzünden insan içine çıkamamak, giyinme kabininde sessiz sessiz ağlamak... tam rolla bittiği dedikleri anda anka kuşu misali küllerimden tekrar yeniden doğmam... antipsikotikleri bırakmam, o fazlalık olan 37 kg'yi çatır çatır veren, 3xl giyerken 36 bedene düşen ben sessiz sessiz ağladığım giyinme kabininde bu kez şaşkınlık ve mutlulukla çığlık çığlığa ağlamam... ne var ki bunda bu kadar abartacak denebilir ama benim gibiler için mutluluk bu. yeni bedenimle rüyamda bile göremeceğim bir maaş ve imkanlarla yeni bir işim var artık. nil karaibrahimgil şarkısı gibiyim adeta. "hayat bu bazen olur, durur düşer yuvarlanır tepetaklak olur ayaklarını havada, başını yerde kollarını düğüm bulursun bazı şeyler noktalanır böyle zamanlarda sana söylediğim o içindeki ateşi yakacaksın başına oturacaksın, bağdaş kuracaksın ellerini ateşine tutup ısınacaksın biraz hikâyeni dinlemek isteyecek içindeki tüm canlılar kuşların, kurtların, böceklerin onlara ta en başından anlatacaksın böylece sen de hatırlamış olacaksın ner'den geldin, nereye gidiyo'dun? en çok nelere, kimlere gülüyo'dun? dinleyince hatırlayıp "hemen atları hazırlayın" "sabah erkenden yola çıkıyoruz" diyeceksin kovboy filmlerindeki gibi müziğin başlayacak "ha" diyeceksin, "işte şimdi oldu" ellerinde ateşinin sıcaklığı, kulaklarında kalbinin müziği altında atın, hikâyenin devamına doğru yol alacaksın hayat unutturamamış olacak sana seni hazinenin yerini hazinen bugün hazinen şimdi hazinen burada, yanındaki devam edeceksin kaldığın yerden dün olanları bilenler sana inanamamalı "dün o bur'da değil miydi?" demeliler "o dünden gelmiyo' mu?" ben dünden gelmiyorum ben dünden gelmiyorum ben dünden gelmiyorum demelisin olanlar bana bazen hikâyemi unutturur ama ben içimde yanan ateşin başına gider onu hatırlarım atıma atlar sabah erkenden yoluma devam ederim elbette ben dünden gelmiyorum yoluna devam ediyo'sun ben dünden gelmiyorum ner'den geldin, nereye gidiyo'dun? en çok nelere, kimlere gülüyo'dun? hazinen bugün (ben dünden gelmiyorum) hazinen şimdi hazinen burada, yanındaki"
rollawomen · · 4 beğeni · Ekşi Sözlük’te aç
