bugün çiçeklere bakarken aklıma firuze düştü. belki de çiçekleri bu kadar sevmemin…
bugün çiçeklere bakarken aklıma firuze düştü. belki de çiçekleri bu kadar sevmemin sebebi, güzelliğin biraz da geçici olduğunu hatırlatmalarıdır. bugün bütün renkleriyle açarlar, insan dönüp bir daha bakar sonra zaman usulca geçer üzerlerinden. tıpkı bizim gibi. “bir gün dönüp bakınca düşler…” diyor sezen:) insan gençken zamanın kendisine uğramayacağını sanıyor. aynadaki yüzün, bugünkü heyecanın, sevdiğin insanların, içinde bulunduğun hayatın hep böyle kalacağına inanıyor. oysa firuze biraz da bunu fısıldıyor insana :) diyor ki güzelsin, gençsin, hayatın tam ortasındasın ama zaman geçiyor. öyleyse kıymetini bil. ben de artık güzel bir günün içindeysem fark etmek, sevildiğimde kıymetini bilmek, önüme bir çiçek bırakıldığında durup koklamak istiyorum. bir de o çiçekleri gönderen güzel insanları unutmamak çünkü bazen insanın hayatında bıraktığı en güzel iz, büyük şeyler değil seni düşündüm. demenin zarif bir yoludur bir demet çiçek. belki çiçekler bir gün soluyor ama insan, kendisini hatırlayan birinin verdiği o hissi kolay kolay unutmuyor. o yüzden bu karelerde yalnızca çiçekler yok aslında. beni düşünen insanlar <3 , güzel dilekler, ince düşünülmüş jestler ve o gün yüzümde beliren küçücük gülümsemeler de var. iyi ki varsınız. yıllar sonra bu fotoğraflara baktığımda çiçeklerin kaç gün dayandığını ya da aynanın karşısında kaç fotoğraf çektiğimi belki hatırlamam ama çok hatırlamak istiyorum :) ama o kadını kesinlikle hatırlamak isterim. hayatının tam ortasında duran, hala bir çiçekle çocuk gibi mutlu olabilen, büyümüş ama içinde bir yerleri eskimemiş o kadını.. çiçekler solacak. gençlik geçecek.biz değişeceğiz. belki de mesele zamana karşı koymak değil zaman geçerken yaşadığının ve sevildiğinin farkında olmak. bugünden geriye de bu kareler kalsın. beni düşünen güzel insanlar, çiçekler, ben ve fonda firuze:)
red phantom · · 4 beğeni · Ekşi Sözlük’te aç
