kişiler hayatımızdan çıktı diye fotoğraflar, hediyeler, anılar da hayatımızdan çıkıyor…
kişiler hayatımızdan çıktı diye fotoğraflar, hediyeler, anılar da hayatımızdan çıkıyor mu hemen? biz de o fotoğrafların, hediyelerin, anıların bi tarafı değil miyiz? bize de ait değil mi? bunları atmak/silmek/unutmak/hayatımızdan çıkartmak bizden de eksiltmiyor mu? ya da ben dümdüz ruh hastası mıyım?
alkol acımızı alır mı? peki ya süper kediler? anneliğim ve depresyonum çakıştı. özür dilerim kızım, annenin kalbi kırık, canı yanıyor. süper kediler sana…
ciğerimi söken, kalbimi lime lime eden bi akşam. duygu yoğunluğu o kadar çok ki ayık kaldıramayacağım. her şeye rağmen çok özlemişim çok. yüreğim dağlandı…
çok acıyor, kalbim. geçmiyor. bu durumun müsebbibi, durumun vehametinin farkında değil gibi. olmasın. olsa ne olur olmasa ne olur zaten. ne değişiyor ki? hiç…
çok seviyorum, çok. (bkz: #185898866) oldu kabul ettim ben. daha da olur muydu? olurdu. ama olsundu. hiç olmamasından iyiydi. süprizi yok, beni gerçekten…
(bkz: #186250045) şöyleli bir durumdan bir duruma. işte en nihayetinde annesin acıların, derdin, kederin de bi yere kadar kalkıp yemek yapıyorsun, hayatın…
tamam. sakinleştim. https://open.spotify.com/track/0gyoObUS4WilJyNRs6GlDv?si=UoSyEIbqS5C_8U9IoDKQ7A&utm_source=copy-link mideme kramplar giren bi gün…
Anlık, Ekşi Sözlük’ün “anın fotoğrafı” başlığına eklenen fotoğrafları yeni, popüler ve rastgele akışlarda, Keşfet ızgarasında ve yazar galerilerinde gösterir. Fotoğraflar ve açıklamalar Ekşi Sözlük’ten gelir; tüm hakları sahiplerine aittir. Anlık bağımsız bir projedir, Ekşi Sözlük ile bağlantılı değildir.