çocukluk hayallerimi gerçekleştirmek için aldığım amfisine bağlıyken yeri göğü…
çocukluk hayallerimi gerçekleştirmek için aldığım amfisine bağlıyken yeri göğü inlettiğine inanmak çok zor olan dünya güzeli beyaz gitarımın önünde yine bir bahar kıymet verdiğim bir beyden geleceğini umsam da kendime aldığım beyaz lalelerin fotoğrafını çekmiştim. sahip olduğum şeylerin şovu gibi gördüğümden fotoğraf paylaşmayı hala tam beceremem. belki buraya atarım derken elim kaydı ve bir anda galeride ilk fotoğraf açıldı. 22 nisan 2014. 12 yıldan fazla olduğuna inanmak öyle zor ki. lisedeyiz. üçümüz belki o gün son kez oturduk aynı masada. okuldan kaçmışız makarna yemeğe gitmişiz. fettucini alfredo sipariş etmişsizdir yine üçümüz de. benim o yılın başında kafayı koyup apple'ın türkiye'ye yani açtığı online alışveriş sitesinden aldığım 5s'imden çekmişiz, retricayla. filtre öyle beyaz ki yüzüm taktığım öğretmenimin hediyesi beyaz ipek eşarpta gözükmüyor. kaybettim onu, bulamıyorum hiçbir yerde. ilk eşarbımdı yeri bambaşkaydı. başımda rayban clubmaster güneş gözlüklerim var, fotoğrafın yarısında benim kırmızı us. polo tote okul çantam var. okula kol çantasıyla giden bir ilginç kızdım. üstümde beyaz bir polo hırka ceplerinde yağlı boya izleri, annemi delirten. hepimizde aynı hırkanın farklıları var. takıntı mıydı o ara neydi, diğer ikisindeki marka takıntısını çok net hatırlıyorum şimdi, bana da yansımıştır. en yakınlarımızdık birbirimizin, ben öyle sanmıştım ya da. önümdeki içtence gülümsemiş. o hazırlık atladığı için üniversite sınavına girecek o yıl. sonra amerikaya taşınacağından haberi yok. yanımdaki 9 yaşımdan beri arkadaşım. telefon numarasını ezbere bildiğim 3 kişiden biri. 12 yıl sonra bugün anne olacağından habersiz, kendi kestiği kaküllerinin arasından yorgunca gülümsemiş. hiç ayrılmayacağız sandığımız yıllar. sonra aramızdan ikimiz aynı üniversitede okuyacağız aynı yurtta kalacağız. sonra diğeriyle yurtdışında buluşacağız. üçümüz bir daha hiç bir araya gelmeyeceğiz. sonra gitgide bana karşı değişen üslubunuz beni yoracak. sessizce görüşmeyi keseceğim. hepimiz kendi hayatlarımıza odaklanacağız. ikiniz de ayrı ayrı hayatınızda ilk ilişki yaşadığınız erkeklerle evleneceksiniz, bense bir savaştan çıkıp diğerine gireceğim. ben bunları yaşarken siz yanımda olmayacaksınız. olmaya da çalışmayacaksınız. kendim savaşıp kendi yaralarımı kendim saracağım. benzer mücadeleleri verdiğim arkadaşlar edineceğim. sonra ben de bir gün aylarca konuşmadıktan sonra numaralarınızı sileceğim telefonumdan. bu da aynı ayrılık gibi zor olacak. hala çok özleyeceğim bazen. aklıma her okulun önünden geçtiğimde her bir arkadaşımla aynı mahallede bir kahve içtiğimde siz geleceksiniz. her sertab erener kulağıma çalındığında ya da her gül çizimi gördüğümde. her arp da her mantıda. arada yitip giden dostluğumuza ağlayacağım belki de fark etmeden. ve içten içe bileceğim ki, bizi ayıran en büyük şey ideolojiydi. aynı konunun farklı perspektiflerinde şahit olduğumuz yıkımlardı. yine de hala bir gün dostluğumuzun yeşereceğini biliyorum, sadece o gün bugün değil. bu arada .
loveatlastsight · · 3 beğeni · Ekşi Sözlük’te aç
