garip bir şey var adını koyamıyorum ama tarif edebilirim eskiden doğduğum büyüdüğüm…
garip bir şey var
adını koyamıyorum
ama tarif edebilirim
eskiden doğduğum büyüdüğüm şehirde
bıkkın bir şekilde yaşardım
aynı sokakları görmekten
aynı yollardan yürümekten
tramvay yolu görmekten nefret ederdim
insanlar bile aynıydı
milyon nüfus olsa dahi
hepsini daha önce bin kere görmüş gibi hissederdim
şimdi anlıyorum ki
bırakıp gidebileceğin kadar güçlü olduğunda
bu sadece basit bir kompleks olarak kalıyormuş
bu şehirde yaşamanın aslında güzel olduğu
sıkıldığın zaman basıp gidebildiğin
her tarafta eşin dostun akraban olduğunu bilmek güzelmiş
bunun verdiği bir garip rahatlık ve ondan daha az garip bir huzur var
şehir benim şehrim
ve ben artık istediğim zaman dünyanın öteki ucuna gidebiliyorum
binlerce kişi seni seviyorsa bil ki ben onlardan biriyim eğer seni sadece bir kişi seviyorsa, bil ki o benim eğer seni kimse sevmiyorsa bil ki ben bir ölüden…
acıyı yalnızca tadan bilir gerisi sadece tahmin eder ve bilmez ki yanına bile yaklaşamaz sahi tadan da unutur ya sadece insanlar ölümlü değildir hisler de…
herşey ama herşey bir dizi sahtekarlıktan ve inatla sürdürülen yalandan ibaret gerçek ise çok daha nadir çok daha kıymetli bulamayınca bulmuş gibi davranıp…
Anlık, Ekşi Sözlük’ün “anın fotoğrafı” başlığına eklenen fotoğrafları yeni, popüler ve rastgele akışlarda, Keşfet ızgarasında ve yazar galerilerinde gösterir. Fotoğraflar ve açıklamalar Ekşi Sözlük’ten gelir; tüm hakları sahiplerine aittir. Anlık bağımsız bir projedir, Ekşi Sözlük ile bağlantılı değildir.
