güneşin son ışıkları, toprağa sessizce karışırken zeytin dalları arasından süzülüyor…
güneşin son ışıkları, toprağa sessizce karışırken zeytin dalları arasından süzülüyor… her bir yaprak, her bir gölge altın gibi parlıyor. sessizlik öyle derin ki, sadece rüzgarın zeytinlerle fısıldaşmasını duyuyorsun. bu anı çekmek, sadece fotoğraf değil de mevsimin kalbini yakalamak gibi. toprağın, rüzgârın, güneşin emeğini aynı kareye sığdırmak. bir yanda yorgun bir günün vedası, diğer yanda bin yıllık bir ağacın huzuru.
sanane001 · · 1 beğeni · Ekşi Sözlük’te aç
