belki evlenirdik. çok istemiştim. her şeye rağmen seninle evlenmeyi ve belki bir kızımız…
belki evlenirdik. çok istemiştim. her şeye rağmen seninle evlenmeyi ve belki bir kızımız olurdu. adını “gece” koyardık. ikimizden de bir şeyler taşırdı. her şeyiyle sana benzesin isterdim, yalnız sanatsal yönünü benden alsın isterdim. belki hatırlarsın sana başka bir dünyadan gelen bir mucizeye bakar gibi baktığımı. uzun bir süre sadakatsizliğinin acısını taşıdım sırtımda fakat yine de senden nefret etmedim. sadece seni anlamak istedim. belki anladım, belki anlayamadım. artık bir önemi yok çünkü anladım ki ne olursa olsun açtığın yara kapanmayacak. kapansa izi kalacak, izi gitse sızısı kalacak. benimle mezara kadar gelecek bir hatıra senden… şimdi nerede ve kimin hayatını ödünç alıyorsun kim bilir? hangi sahte sözlerle inşa ettin yeni hikayeni… ne fark eder, sana da inanacak birileri olacaktır elbette. fakat bu hikayenin orijinalini yalnız ikimiz bileceğiz. bir kızımız olmadığına göre “gece” sadece şiirlerde ve gökyüzünde kalacak… 12.03.2025 chicago, a.b.d. edit: imla.
huzunluyum ama dert degil · · 0 beğeni · Ekşi Sözlük’te aç
