tam olarak görünen fotoğraftır. ben lise yıllarımı yurtta geçirmiş bir öğretmenim. 14…
tam olarak görünen fotoğraftır. ben lise yıllarımı yurtta geçirmiş bir öğretmenim. 14 yaşımda ailemden (o zamanlar km kavramı çok yoktu tabii) 2 saatlik (ki bana göre çok uzak görünüyordu) uzakta yatılı bie okula kayıt yaptırmak için gitmiştim o zamanların anadolu öğretmen lisesine, küçük bir yerde yaşıyorduk ve ilçemizde sadece anadolu lisesi vardı bu nedenle dışa açılmamı serpilmemi istemişti annem. çok korkmuştum ilk gün, tanımadığım insanlarla dolu bir odada kalmak düşüncesinden. zamanla arkadaş hatta ötesi kardeş gibi olmuştuk. anlaşamadığımız ya da çok iyi anlaştığımız günler olmuştur, ilişkilerde olduğu gibi ama onlardan farklı olan yanı hepimizin 14-15'li yaşlarda olup ailemizden uzakta kendi ayaklarımız üzerinde durmak zorunda olduğumuz aşikardı. koca bir sorumluluktu; maddiyat, aile özlemi, lise dersleri bunların yanında bir de fiziki koşullar; yurt soğukluğu, okulun eski ve buz gibi sıraları (dağın başındaydı okulumuz) ve daha kendini giydirmeyi bile bilmeyen minicik yüreklerdik biz. iki gün iyi, bir gün hasta, bir gün kavgalı, bir gün eğlenceli sırt sırta bitirdik o güzel günleri. hepimiz ülkenin dört bir yerindeyiz artık. yurt arkadaşlarıyla farklı nedenlerdendir koptuk sayılabilir, yılda bir kez anca konuşuyoruz yüzyüze görüşmek hakgetire. zaman geçti mezun olmanın üzerinden 14 yıl geçti neredeyse (okula geldiğim yaş kadar diyebilir miyiz?) ve ben bugün aynı benim gibi anne babasından ayrılıp geleceği için bir yurda sığınmış çocukların başında "belletmen öğretmen" sıfatıyla ilk nöbetimi tutuyorum. onlara kendi çocukluğuma bakar gibi bakıyor ve anlamaya çalışarak konuşuyorum. burada olduğum her bir an bunu unutmayacağıma dair kendime de sözler veriyorum.
yarimelmaa · · 0 beğeni · Ekşi Sözlük’te aç