plastik sandalyede yağmuru izleyip balkonda doğum günü kutlamak bugün benim doğum günüm…
plastik sandalyede yağmuru izleyip balkonda doğum günü kutlamak bugün benim doğum günüm. doğum gününe yalnız giren insanların genellikle yaptığı gibi ya da benim öyle düşündüğüm gibi teoman' dan paramparça https://youtu.be/lh4lMzVcM8A yı dinliyorum. çok eskiden çok uzun süre dinlediğiniz halde sözlerini ya da sözlerin anlamlarını yeni algıladığınız şarkılar olur ya işte öyle bir etki veriyor şarkının sözleri. meğersem babamın öldüğü yaştayım kısmı aklımda kalmış da şu kısım hiç aklımda kalmamış: “kayıp bir bavul gibiyim havaalanında ya da boş bir yüzme havuzu sonbaharda çok mu ayıp hâlâ mutluluk istemek? neyse, zaten hiç hâlim yok” seviniyorum bu kısmı şimdi keşfettiğime; çünkü bana, yıllardır her şeyini, her tepkisini, her halini bildiğimi sandığım bir insanın da daha önce fark etmediğim bir davranışını keşfetmek, buna kendim de dahil, hep çok güzel gelmiştir. sanki o insanı yeni tanıyormuşum gibi heyecanlanırım, beynimde yeni nöron ağları ışıltılarla oluşuverir. yeni gözler edinmişim gibi capcanlı bakarım olanlara. mesela bu kişinin yağmur yağdığında balkona koşup avucunda yağmur damlaları biriktirip elinde biriken damlaları başına götürüp 'şimdi kutsandım işte hehe bunu her yağmurda yaparım' deyişini görürüm. kaç yağmuru birlikte geçirmiş olsak da bunu hiç fark etmemiş olmama şaşırırım ve sevinirim. kitaplar, filmler ve şarkılar için de tekrar tekrar izlediğimde belki de yıllar sonra gelen bu keşifler beni mutlu eder. teoman gibi bir bar taburesi üstünde değilim balkonda, evimde sadece 2 tane olan plastik yazlıkçı sandalyelerinin birinde oturuyorum. genelde 6' lı satılan bu sandalyelerin diğer 4' ü nerede, hangi evlerde, üstünde kim oturuyor bilmiyorum; çünkü bana 2 tane olarak geldiler. yine yağmur yağıyor, uzun zamandır sekteye uğramadan her doğum günümde yağmur muhakkak yağıyor. yağmuru arınmak, ferahlamak, yenilenmek, canlılık olarak anlamlandırdığım için özellikle doğum günümde bunun olması çok hoşuma gidiyor. arınmak, eski hallerimden sıyrılmak, yenilenmek istiyorum yeni yaşıma girerken. bi süredir sabah 7 gibi erkenden kalksam da bugün 12:30 da uyandım. yeni yıla nasıl girersen o yıl öyle geçer sözünden yola çıkarak bir yılbaşına test çözerek ve öss birincisi olmayı dilerek girmiştim. o sene öss birincisi olmadım ve fazla test çözmedim; çünkü çok sıkıcıydı. şimdi dilekleri bile toplumun dayatması ile şekillenen o küçüğe gülümsüyorum ve doğum günümde 12:30 da kalkmamın bu sene sürekli geç kalkacağım anlamına gelmediğini biliyorum. zaten her sabah beni 5' te uyandıran balım da bugün uyku rehavetine kapılmıştı. yanağını koltuğun kenarına yaslayınca suratının aldığı şekil çok tatlı. balım neyse kalkar kalkmaz dolapta kalan yanık dondurmayı yedim. yine normalde yapmadığım bir şey. ailem aradı görüntülü konuştuk. iyi ki varlar. bugün kamp yapmaya gidecektim, hava bozdu. zaten hamağım eksikti ve metro markete gidip hamak alacaktım. evden çıktım. arabamın motor suyuna yağ karıştığı için yakın zamanda sanayiye gidip sigorta contası yanması, buji gibi benim için yeni kavramlarla eve dönmüştüm. ustanın tamirattan sonra 'motor suyunu arada kontrol edin.' demesini hatırlayıp kaputu açtım. motor suyunu kontrol ettim. parıl parıl. kaputu kapatırken ustanın yaptığı gibi son anda kaputu bırakıp kapatma hareketini yapıp o sırada apartmandan çıkan çocuğun ilgisini de üzerime alıp arabaya bindim. sanki çok anlıyormuşum gibi bu yeni bilgilere gülerek metro markete ulaştım. motor suyu metro market kataloğunda olduğu halde hamak henüz gelmemiş. oysa ben hamakta stanley termosuyla oturan neşeli kadın gibi hamakta oturmayı hayal etmiştim. yo yo bu sefer toplumun, reklamların şekillendirmesi ile değil; sahiden bunu istediğim için bunu hayal etmiştim. hoporlör, kamp masası, konserve bir takım yemekler, a ucuzmuş annem de beğenir diye aldığım beyaz renkli bir pike, tanesi 33 küsür tl ye gelen 24' lük carslberg 50' lik şişe bira alıp çıktım. stanley termosuyla hamakta oturan mutlu kadın arabama benzin ve gaz doldurtup apartmanın önüne arabayı park ettim. arka koltukta oturan 24' lü carslberglerden 5 tanesini alıp kalanını üzerimdeki kapşonlu polar ile örtüp eve çıktım. 24' ünü birden eve çıkarmadım; çünkü çok ağırlar taşıyamam eve kadar ve yarın büyük ihtimal kamp yapmaya gideceğim, orada içerim ben onları. peki niye üstlerini örttüm? üşümüyorlardı ki. arabanının plakasını tanıyıp arkada 24' lü biraları görüp 'cık cık' yapacak komşuların muhabbetini çekmek istemedim. eve çıkınca normalde asansörde karşılaştığım bu komşulara karşı hür irademle istediğim gibi giyinirken biraların kıyafet özgürlüğünü kısıtladığım için kendime kızdım; ama sonra aşağı inip onların özgürlüğünü geri kazandırmaya üşendim. 'siz bir oy vermeye gitmeye üşeniyorsunuz, atatürk üşendi mi samsun' a 50 askerle gitmeye yalıda yaşardı bu bir osmanlı kahramanaydı nihayetinde' diyen insanları hatırlayıp kendimi ayıpladım. oy vermekle bu sözün, ki oy verdim işimden mazeret alıp, doğru bi bağlantı olmadığını düşünsem de kendimi ayıpladım. 'hala toplumun dayatmalarına uyuyorsun sen' dedim aynada kendime bakıp. muhtemelen tarihte silik bir karakter olurdum ve tarih anlatımında gündelik yaşam, o sıradan insan ne yapıyordu; kahramanlardan ziyade işte hep bunlar daha çok ilgimi çekmiştir. nihayetinde balkonda üstleri örtülmemiş 24' lü carsberglerin içinden gelen hür iradelerine sahip çıkmış 5 tane carslbergimi içip doğum günümü kutluyorum. kötü bir yaşam olduğunu söyleyemem, bu yaşıma kadar geldiğim için müteşekkirim. yaşamayı seviyorum. bunca olasılık bunca sperm mücadelesi içinde var olmak çok güzel. bütün doğamamış spermlere, bütün bu yaşa kadar gelememiş canlılara hür iradesine sahip çıkmış carslbergimi kaldırıyorum. umarım hepsi adına ve kendim adına var olma mücadelemi sürdürebilirim. nice güzel yaşlarıma. sıhhatimize!
annebenyazarolucam · · 0 beğeni · Ekşi Sözlük’te aç
