yalnızım geceler boyu akan dereler gibi yalnız ıssız ormanda esen rüzgarda titreyen…
yalnızım
geceler boyu akan dereler gibi yalnız
ıssız ormanda esen rüzgarda titreyen yaprak gibi
kuytu köşelerde yeşeren otlar gibi
ne baharımdan
ne de kışımdan bihabersin
son açtığım goncalarda döküldü
artık gövdemi koruyan dallarım kalmadı
içime işliyor tüm ışık gövdemden
çölün ortasında kalmış akasya ağacıyım
kuruyorum
toprak su vermiyor
tohumlarım toprağı yeşertmiyor…
bir gece çık gel ansızın… konuşalım sabahlara dek… öyle çaresizim ki, sorma! kırma beni, geri çevrilmez bu dilek… dönüp dolaştırıp sevgiye çıkaralım sözü…
beni güzel hatırla! bunlar son satırlar… farzet ki, bir rüzgârdım, esip geçtim hayatından ya da bir yağmur sel oldum sokağında sonra toprak çekti suyu…
Anlık, Ekşi Sözlük’ün “anın fotoğrafı” başlığına eklenen fotoğrafları yeni, popüler ve rastgele akışlarda, Keşfet ızgarasında ve yazar galerilerinde gösterir. Fotoğraflar ve açıklamalar Ekşi Sözlük’ten gelir; tüm hakları sahiplerine aittir. Anlık bağımsız bir projedir, Ekşi Sözlük ile bağlantılı değildir.